Keşke Sevdiğini Söylemeseydin

Seni sevdigimi söylemeden dönecektim
Keske sen de söylemeseydin
Ne ben seni bilecektim asik
Ne de sen beni böylesine karisik
Özgür yasiyordum özgür
Seni tanimadan önce.
Seni ve aski tanimadan ölecektim

Sen yokken ne kadar da dertsiz yasiyordum
Gündüz-gece
Takilmiyordum çiçege-böcege saatlerce
Ne güzel açmis,ne güzel uçmus diyordum sadece
Anlamsizdi bakislarim ahenge
Simdi bin siir yaziyorum tek bir renge
Tartiyor,vuruyorum her sözünü mihenge
Bin bir anlam çikariyorum da bir sözünden
At kendini diyorum,at kendini güven
Ne fazla kaybedersin kaybettiklerinden
Karsi bir ses dürtüyor özgürlügümden
Topla kendini diyor,topla
Kopsun inceldigi yerden

Daglari tasiyan beynim seni tasiyamaz oldu
Kendime yüklenirken iki kat yüklenir oldu
Özgür yasiyordum ya bu güne dek özgür
Simdi senin varliginla iradem hir-gür

Keske sevdigini söylemeseydin
Ben de söylemeden dönecektim
Elimde gül yerine bir tomar evrak
Ve çözülmeye muhtaç bir ihtilaf
Anlastik,anlasmadik,el sikisip
Allahaismarladik
Diyecektim
Kendimi özgürlüge asik bilirdim
Öyle bilecektim
Keske sevdigini söylemeseydin
Ben de söylemeden dönecektim
Ve sana mahkumiyetin
Özgürlük oldugunu bilmeden ölecektim
Keske sevdigini söylemeseydin