PARMAKSIZ HOCAM’A

Kaç doğurgana vermiş bu tarifsiz sancıyı
Bidayetten sevdirmiş o harîs yabancıyı
Belli; neş’et ettirmiş nâhit ve nâhideden
Câhidinden geçirtmiş Sıtk ile Târâncı’yı

Göndertmiş yolcusunu gurbet kasabasına
“Meşin Kırbaç” şaklatmış “Atlı Arabası”na
Oturtmuş Şeyhoğlu’nu koşmanın ortasına
Faruk Nafiz Çamlıbel Duvarında “Hancı”yı

Zaten meftûn ve meftûr ruh ezelden meyildi
Aşkının sebebine “Ol” emrine eğildi
Parmaksız’a meçhûlken “O”na meçhûl değildi
Mehmet’e “Yarar” kılmış Nuri’yle Turancı’yı