İNSANLIK MI EŞEKLİK Mİ ( Bu da benim masalim )

Zamanin birinde bir köy varmis. Yoksulluklarindan midir, henüz is bölümünün bilincine varmadiklarindan midir bilinmez,bu köyün insanlari yüklerini sirtlarinda tasirlarmis. Aksamlari öylesine yorgun düserlermis ki degil mutlu olup olmadiklarini düsünmek agizlarindaki lokmalarini çigneyemeden uykuya dalarlarmis. Gel zaman git zaman,köyün sözü dinlenir biri halki toplayarak “Ey Köylüler,biz esek miyiz,yükümüzü sirtimizda tasiyoruz,gelin,eseklik etmeyelim,aramizda para toplayip köyümüze bir esek alalim,yüklerimizi o tasisin”demis.
Yetiskinler ve yaslilar alkislayarak onaylamislar. Karara katilamayacak kadar küçücük olanlar da büyüklerinden gerekli hayat dersini belki de en önemlisini almislar.
Demek oluyor ki insanlar kendi yüklerini,esekler de baskalarinin yüklerini tasimak için yaratilmislar. Derhal pazara varip bir esek satin almislar ve köy meydanina birakmislar.
Herkes kendince bir yük koymus esegin sirtina. O kadarcik yükten ne çikarmis ki,hem kendileri bundan daha agirlarini tasimamislar miymis sirtlarinda. Herkesten bir parça yük esegin sirtina. Esek de olsa kaldirir mi bu kadar yükü,hem de bir esekle is bölümü yapmak esekligin ta kendisi...
Üç bes gün geçmeden esek yokusun ortasinda yere yikilmis... Kime anlatsin halini,hem anlatsa da kim anlarmis ki. O sirada komsu köyün esegi tirmaniyormus ayni yokusu ama bizimki kadar yorgun olmadigi da belliymis.

“Hayirdir esek kardes,bu halin ne” diye sormus.
---Ah kardes,gel,esek-esege dertleselim,acilar içinde ölmek üzere olsam da su insanlari anlamadan gitmek istemiyorum bu dünyadan. Insanlar bir esek için bir defa para ödediler mi ömrünce kullanmak istiyorlar.
---Tabii öyledir,insanlar her yük için yeni bir esek satin almazlar demis
Bilge Esek
--Peki mideleri hastalandiginda tedavileri için para veriyorlar,böbrekleri hastalandiginda yeniden,kalpleri hastalandiginda da yeniden. Bir dava için ödedigi ücretle baska bir davayi gördürtemiyorlar. Her yeni aldiklari sey için de yeniden para ödüyorlar.
---Sevgili Dostum,insanlar her defasinda yeniden para ödenmek gerekliliginin faziletine eristikleri için degil,karsilarinda senin gibi bir esek bulamadiklari için yaparlar bunu.
---Ya? Peki,esek kelimesini sarf ettiklerinde “Af edersiniz,sözüm meclisten disari” diyerek özür diliyorlar,pisman olduklarinda “Bir eseklik ettim” ve birbirlerini azarladiklarinda da “Eseklik etme” diyorlar.
---Bu konuda üzülme dostum bizim de onlardan asagi kalir yerimiz yok. Duymasinlar ama biz de arkalarindan konusuyor ve çocuklarimiza “Insanlik etmenin” iyi bir sey olmadigini söylemiyor muyuz. “Insanlik etme” diye kizmiyor muyuz. Iste örnegi onlar esekligini,sen de insanligini göstermeseydin bu hale gelir miydin?
---Demek ki insanlar paraya sahip olunca...Ya da bir esege bir defa para ödeyince...
---Yok,yok,öyle söyleme esek kardes,sen yine parasi ödenmis eseksin,oysa benim sahibim benim için tek kurus ödemedi. Ben sahibime babasindan mirasim.
---Sadece tasinmazlarin miras kaldigini bilirdim ben,esek de mi? ---Hih hih ...Hem de tümüyle.Kendisi için para ödenmemis esekler de vardir
---Bak,iste sahibin geliyor,seninle sohbet ne güzeldi
---Üzülme,sohbeti de tadinda birakmak gerek.Belli ki sohbetimiz uzarsa seni bu yokusta sirtindaki yük degil,insani tanimanin yükü öldürecek.Benim sahibim uçurum kenarlarindan geçmez sirtimdayken,ya esekligi tutar da beni ativerirse diye korkar.Eh,herkes kendi esekliginin farkindadir ya,belki bir esekte hayvan da olsa intikam duygusu yeserebilir diye düsünür
---Insanlari bu kadar yakindan nasil taniyabiliyorsun?
---Birbirlerinin arkalarindan konustuklariyla ya da verdikleri sözlerin sadece sözlerde kalmalariyla
---Keske dünyaya esek olarak gelmeseydim
---Aaa,sana tercih hakkini kullandirmadi mi Yüce Yaratici,bu dünyaya göndermeden önce bana dedi ki “Ey varlik,seni dünyaya gönderecegim,insan olarak mi gitmek istersin,esek olarak mi” Iyi ki yanilip da “Insan Olarak” dememisim,”hiç günahim olmasa bile bir esegin hesabini nasil verecegimi düsünmekten insanligimi yasayamazdim” demis...
Megerse mesele is bölümünde imis.Insanlar insanligini,esekler de esekligini bildigi sürece mutsuzluk olmazmis.

Zehra Birsen YAMAK